autor: admin | 8 August 2011
Jak mówi jeden z mitów, Rzym założyli w 753r. p.n.e. dwaj bracia- Romulus i Remus, synowie boga Marsa i kapłanki Sylwii Rei. Ponieważ ich narodziny były złamaniem ślubów czystości ich matki, bliźnięta skazano na śmierć, rzucając je w koszu do Tybru. Jednakże malcy przeżyli i zostali wychowani przez wilczycę, a w miejscu, gdzie rzeka wyrzuciła ich na brzeg, bracia założyli miasto. Wzgórze Palatyn było miejscem tej nowej osady, a gdy jej święte granice zbezcześcił Remus, Romulus zabił brata. I to właśnie od jego imienia pochodzi nazwa osady- Roma.
Po Romulusie miastem rządziło jeszcze sześciu królów, ale że ostatni z nich był władcą despotycznym, mieszkańcy wygnali go, a władzę od tej pory mieli w swych rękach dwaj, corocznie wybierani urzędnicy- konsulowie i senat, w którym zasiadało 300 członków najznamienitszych rzymskich rodów.
W 380r.p.n.e. Rzymianie musieli stawić czoło najazdowi Galów, a wkrótce potem sami ruszyli na podbój Italii.
Wraz ze wzrostem potęgi państwa, zmieniało się oblicze samego Rzymu. Miasto rozbudowywało się, powstawały wspaniałe budowle. Jednak prawdziwego monumentalnego charakteru centrum Rzymu zaczęło nabierać wraz z wprowadzeniem rządów jedynowładców- cesarzy.
Do porządkowanie miasta zabrał się Juliusz Cezar, poważniejsze zmiany nastąpiły za panowania Oktawiana Augusta- to z jego polecenia Pole Marsowe z placu ćwiczeń zostało przekształcone w reprezentacyjną dzielnicę, tutaj wybudowano Mauzoleum Augusta i wzniesiono Panteon- świątynię wszystkich bogów. Kolejni cesarze wznosili termy, wyznaczano place pod następne budowy. Wespazjan wzniósł Koloseum, by Rzymianie mogli oglądać walki gladiatorów, zadbano o dostawę świeżej wody za pomocą akweduktów.
W III wieku zaczęła jednak przygasać potęga Rzymu. Państwo zagrożone najazdami barbarzyńców zaczęło pokrywać się systemem fortyfikacji. Przełom III i IV wieku to ostatni okres świetności Rzymu. Dodatkowo jego pozycję osłabiło założenie w 330 roku Konstantynopola, a potem podział państwa. Na początku wieku Rzym został splądrowany przez Gotów, a 45 lat później przez Wandalów. W 476 roku pozbawiono władzy ostatniego zachodniorzymskiego cesarza. Faktycznym zarządcą miasta stał się biskup Rzymu rezydujący na Lateranie.